Tuesday, September 19, 2017

ခုိးမႈ


"ဟဲ့ေကာင္ေတြ ထစမ္း ထစမ္း"

"ေစာေစာစီးစီး ဒီဘုန္းျကီးက အိပ္ေကာင္းေနပါတယ္ဆို"

"ဒီေက်ာင္းသား ျပန္ေျပာေန ငါရုိက္လိုက္ရ အကုန္ထစမ္း"

ပါးစပ္ကလဲေျပာ လက္ကလဲျကမ္းေပၚ ျကိမ္လံုးနဲ့ တျဖန္းျဖန္းရိုက္ေနေတာ့ အိပ္ေနတဲ႔ဘုန္းျကီးေက်ာင္းသားေတြ မထခ်င္ထခ်င္နဲ႔ ထလာတယ္။ တခ်ုိ့ေက်ာင္းသားေတြက အိပ္ယာထေခါက္ တခ်ုိ့က သန္းေနတုန္း တခ်ုိ့က ေစာင္ျကီးပတ္လို့

"ဟဲ႔ေကာင္ေတြ မင္းတို့လုပ္စရာရွိတာေနာက္မွလုပ္ ငါေမးတာ အရင္ေျဖျကစမ္း"

"တင္ပါ ေမးပါဘုရား"

"အာရုံဆြမ္းပြဲျပင္ဖို့ မေန့ေန့လည္က ေျကာင္အိမ္ထဲ ထည့္သိမ္းထားတဲ႔ ဝက္သားဟင္းခြက္ ဘယ္ေကာင္ယူစားလဲ"

"တပည့္ေတာ္မစားပါဘုရား"

"တပည့္ေတာ္လဲ စားပါဘူးဘုရား"

"No"

"စိတ္ေတာင္မဝင္စားဘူး"

"ဟဲ႔ေကာင္ေတြ ေမးတုန္းမွန္မွန္ေျဖေနာ္ မိလို့ေတာ့ ေသေအာင္ရိုက္ျပီသာမွတ္"

"မိရင္ရိုက္ပါဘုရား တကယ္မစားပါဘုရား"

"အကုန္ထေတာ့ ထျပီးဆြမ္းပြဲျပင္ သန့္ရွင္းေရးလုပ္"

"တင္ပါ့ဘုရား"

ဆြမ္းစားေက်ာင္းကိုတာဝန္ယူတဲ႔ ဦးဥာဏ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ မနက္ေစာေစာျကားေနက်အသံေတြပါ
ခါတုိင္း ေက်ာင္းသားေတြကိုရင္ေတြကို အိပ္ယာနုိးတဲ႔အသံေလာက္သာၾကားေနရေပမယ့္ ခုမနက္က်မွ ဟင္းခြက္ေပ်ာက္တဲ႔အသံတိုးျပီၾကားလာရတယ္။ ေက်ာင္းတုိက္က ဆြမ္းစားေဆာင္၊ ဓမၼာရုံ၊ ကိုရင္ေက်ာင္းသားေတြထားတဲ႔အေဆာင္၊ ဦးဇင္းေတြသီတင္းသံုးတဲ႔အေဆာင္က ႏွစ္လံုး တစ္ေနရာနဲ႔တစ္ေနရာ အလွမ္းကေဝးၿပီး့ ေက်ာင္းဝင္းကက်ယ္တယ္။

ေန့တစ္ေန့တာ မနက္ဘုရားဝတ္ျပဳ အာရုံဆြမ္းစား သန့္ရွင္းေရးလုပ္ ေန့ဆြမ္းအတြက္ဆြမ္းခံ ဆြမ္းခံျပန္လာရင္ ေရခ်ုိးသကၤန္းေလ်ွာ္ ေန့ဆြမ္းစား ဆြမ္းခြက္ေတြသန့္ရွင္းေရးလုပ္ ေန့လည္က် စာသင္တဲ႔ကိုရင္ငယ္ေတြကစာသင္ တရားဘာဝနာပြားမ်ားအားထုတ္တဲ႔ ဦးဇင္းေတြကတရားထုိင္ စာဖတ္တဲ႔ဦးဇင္းကစာဖတ္ တရားေဆြးေႏြးတဲ႔ဦးဇင္းေတြကေဆြးေႏြးနဲ႔ ညေနက် သန့္ရွင္းေရးလုပ္ ဘုရားဝတ္ျပဳ တစ္ေန့တာေက်ာ္ျဖတ္ေနတာပါပဲ။
ဒီဦးဇင္းေတြ ဒီကိုရင္ေတြ ဒီေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေန့စဥ္ေက်ာ္ျဖတ္ေနရတာ တခါမွခုလို ေပ်ာက္ရွတယ္မျကားဖူးပါဘူး။ ဒီေန့မွျဖစ္ရတယ္လို့။

ဆြမ္းပြဲမွာ အသားဟင္းမပါေတာ့လဲ ေပါင္းထားတဲ႔ ဟင္းေပါင္းေလးရယ္ ငရုတ္သီးခြက္ေလးရယ္ ကိုယ္ေတာ္ေတြမ်ွတျပီး ဘုန္းေပးျကေပါ့။ ဟင္းေပါင္းဆိုတာက ေန့ဆြမ္းဘုန္းေပးျပီး အထားခံမယ့္ဟင္းကို အာရုံဆြမ္းအတြက္ခ်န္ က်န္တဲ႔ဟင္းေတြကိုအိုးတစ္လံုးထဲစုထည့္ျပီး မီးေအးေအးနဲ့ျကိုထားတာ။ ခုမနက္ေပ်ာက္သြားတဲ႔ ဝက္သားဟင္းခြက္က မနက္အာရုံအတြက္ ခ်န္ထားတဲ႔ဟင္းခြက္။ ေက်ာင္းမွာဆြမ္းစားခ်ိန္ဆို ၀က္စာပံုးႏွစ္ပံုးထမ္းၿပီးလာတဲ့ ေဒၚေထြးတို႔သားအမိမ်ားျဖစ္ေနမလား။
ျဖစ္ေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူတို႔ခမ်ာ ေက်ာင္းကိုပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေဆး လာကူတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူတူ စားေသာက္ၿပီး ဟင္းက်န္ထမင္းက်န္စုထည့္ထားတဲ့ပံုးထဲကအက်န္ေတြကို သူတို႔ယူလာတဲ့၀က္စာပံုးထဲကိုထည့္ၿပီး ထမ္းျပန္သြားတာပဲ။ သူ႔ကေလးကလဲ ခုမွေျပးေဆာ့ေနတဲ့အရြယ္ေလးဆိုေတာ့ ၀က္စာပံုးထမ္း ကေလးခါးေစာင္းခ်ီၿပီးဒီတိုင္းျပန္သြားတာပဲေတြ႕ပါတယ္။ ေလွ်ာက္ေတြးေနတာမ်ား ဥစၥာေပ်ာက္ငရဲေရာက္ဆိုတဲ့စကား တကယ္မွန္တာပဲ။
-----------------------------------------
ေန႔ဆြမ္းစားၿပီး တေရးတေမာခဏေမွးဦးမယ္ရွိတုန္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က

``ဦးဇင္း ထပါဦးဘုရား´´

``အကုန္လံုးသိမ္းဆည္းၿပီးၿပီမလား ခဏေမွးလုိက္ဦးမယ္ ေျပာစရာရွိေနာက္မွေျပာ´´

``ဦးဇင္းမနက္အတြက္သိမ္းထားတဲ့ ၾကက္သားနဲ႕အာလူးခ်က္ဟင္းခြက္ထဲ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူးဘုရား´´

``ေဟ´´ အိပ္ခ်င္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတာင္ျပဴးသြားသလိုလိုပဲ။

``ေခၚစမ္း ေက်ာင္းသားေတြ ကိုရင္ေတြအကုန္လံုး ဒီေခၚလာ´´

``တင္ပါဘုရား´´

ေက်ာင္းသားအခန္းအျပင္ဘက္ထြက္သြားၿပီး တေအာင့္ၾကာေတာ့ ေက်ာင္းသားနဲ႔ကိုရင္ေတြ တန္းစီၿပီး၀င္လာတယ္။

``အားလံုးဒီမွာ တန္းစီၿပီးထုိင္ ´´

ေက်ာင္းသားကငါးေယာက္ ကိုရင္ကသံုးပါး။ တန္းစီထုိင္ခိုင္းၿပီးေတာ့

``ဦးဇင္းေတြက ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးဆြမ္းစားေက်ာင္းေပၚကဆင္းသြားၾကၿပီ။ ေက်ာင္းေပၚမွာက်န္ခဲ့တာက မင္းတို႔ကိုရင္သံုးပါးရယ္။ ေက်ာင္းသားကငါးေယာက္ရယ္။ ငါရယ္။ ေနာက္၀က္စာပံုးထမ္းတဲ့ေဒၚေထြးသားအမိရယ္။ ဒါပဲရွိတာ။ ေဒၚေထြးျပန္ေတာ့ ဘယ္သူဘာေတြပါသြားလဲ´´

``ဘာမွပါသြားတာမေတြ႕ပါဘူးဘုရား။ ခါတိုင္းလုိပဲ ၀က္စာပံုးထမ္းၿပီးျပန္သြားတာပဲဘုရား´´

``ဒါဆိုရင္ မင္းတို႔ရွစ္ေယာက္ရယ္ ငါရယ္ဆိုေတာ့ ဒီကိုးေယာက္ထဲမွာပဲ တရားခံကရွိေနတာေပါ့ဟုတ္လား´´

``မွန္ပါ တပည့္ေတာ္တို႔ရွစ္ေယာက္ေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ပါဘုရား´´

``ဟင္ မင္းတို႔ရွစ္ေယာက္က မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆိုေတာ့ ငါကသူခိုးေပါ့ အဲ့လုိလား´´

``အဲ့လိုလဲ မဆိုလိုရဲပါဘူးဘုရား´´

ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ``မေဟာ္သဓာလို တရားစီရင္ေပါ့ဘုရား´´

``ေအာင္မယ္ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေျပာပါဦး´´

``မေဟာ္သဓာႏြားခိုးမႈစီရင္တာေလဘုရား။ သူခိုးကိုမင္းရဲ႕ႏြားဘာေကၽြးလဲေမးေတာ့ ယာဂုတိုက္ၿပီး ႏွမ္းဖက္ပဲေမွာ္တို႔ကိုေကၽြးတယ္လုိ႔ဆိုတယ္။´´

``အင္း ဆက္ေျပာပါဦး´´

``ဒါနဲ႔ ပိုင္ရွင္ကိုေမးေတာ့ ျမက္ကိုသာေကၽြးပါတယ္လို႔ဆိုတယ္။ အဲ့အခ်ိန္မွာ မေဟာ္သဓာက ၀မ္းသြားေစတဲ့သွ်ိသွ်ားရြက္ေတြကိုေထာင္းၿပီးႏြားကိုတုိက္တယ္´´

``ရိပ္မိလာၿပီ ဆက္ေျပာ´´

``ႏြား၀မ္းသြားေတာ့ မစင္ကိုၾကည့္တဲ့အခ်ိန္က်မွ ျမက္ေတြသာေတြ႕ရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏြားခိုးမႈေပၚသြားတယ္တဲ့ဘုရား´´

``အဲ့ဒီေတာ့ ငါက မင္းတုိ႔ကို၀မ္းႏႈတ္ေဆးတိုက္ၿပီး မင္းတို႔ပါတဲ့ မစင္ကိုျဖဲၾကည့္ရမယ္ေပါ့ ထီြ ´´

``မေကာင္းဘူးေပါ့ဘုရား´´

``ေအး မေကာင္းဘူး သြားၾကေတာ့ ငါလုိက္ေခ်ာင္းမွာေနာ္ မိလုိ႔ေတာ့ အေသပဲ´´

``တင္ပါ ေခ်ာင္းပါဘုရား တပည့္ေတာ္တို႔က အဲ့လိုမခိုးစား၀ံ့ေၾကာင္းပါဘုရား´´

ေက်ာင္းသားေတြကို ကိုရင္ေတြထြက္သြားေတာ့ ဒီကိစၥေန႔စဥ္ဒီတိုင္းျဖစ္ေနရင္ေတာ့ မလြယ္ဘူး။ ေနာက္ရက္က် မသိမသာေလးနဲ႔ေစာင့္ဖမ္းမွျဖစ္မယ္။
-----------------------------------------------
ေနာက္တစ္ေန႔ ေန႕ဆြမ္းစားၿပီး ခါတိုင္းလို ခ်န္ထားလုိ႔ရမယ့္ဟင္းကို ဗီ႐ုိထဲထည့္သိမ္းလုိက္တယ္။ က်န္တဲ့ဟင္းေတြအကုန္စုေပါင္း ဟင္းေပါင္းအိုးထဲထည့္ မီးဖိုေပၚတင္လုိက္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ ကိုရင္ေတြနဲ႔ ေဒၚေထြး ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြေဆးေနၾကတုန္းပဲ။

``ဦးဇင္း ဆရာေတာ္ေခၚေနတယ္ဘုရား´´

``တင္ပါ သြားလုိက္ပါ့မယ္ဘုရား´´

ဦးဇင္းတစ္ပါးလွမ္းေအာ္ေျပာတာနဲ႔ ေနရာမွခဏထ ဆရာေတာ္နားသြားလိုက္ေတာ့ ဆရာေတာ္က မနက္ျဖန္ဆြမ္းကပ္လွဴမည့္ဒကာေတြလာမည့္အေၾကာင္း ေသခ်ာသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ထားဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ဆြမ္းစားေက်ာင္းေဆာင္ကိုျပန္လာ စိတ္မခ်တာနဲ႔ဗီ႐ိုကိုဆြဲဖြင့္လုိက္ေတာ့

``ဟင္ ေျပာင္သြားျပန္ၿပီ´´

ဆရာေတာ္နားသြားလုိက္တာမွ မိနစ္ပိုင္းကေလး

``ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ေလာက္လာဦး´´

``တင္ပါေျပာပါဘုရား´´

``ခုေလးတင္ ဒီနားဘယ္သူလာသြားလဲ´´

``ေစာနကေတာ့ ေအာက္ကေဆးၿပီးသားပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြကို အကုန္လံုးကယူတင္ေနတာပဲဘုရား´´

``ဒါဆို ဒီနားကို အကုန္လံုး လာၾကတယ္ေပါ့´´

``တင္ပါ ခါတိုင္းလိုပဲလာၾကတာပဲဘုရား´´

``ေဒၚေထြးေကာျပန္ၿပီလား´´

``မျပန္ေသးဘူးဘုရား´´

``ဒါဆိုအကုန္လံုးေအာက္မွာပဲေန ဘာမွမေျပာနဲ႔ ငါေစာင့္ၾကည့္မယ္´´

ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြေဆးတဲ့ေနရာနားေရာက္ေတာ့ အားလံုးထုိင္ေနၾကတယ္။ မထုိင္တာက တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ေျပးေဆာ့ေနတဲ့ ေဒၚေထြးသားေမ်ာက္ေလာင္း။

ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ထထြက္သြားမယ့္ပံုလုပ္ေနလုိ႔ ``ေနဦးမထေသးနဲ႔ထုိင္ေန ငါကမထၾကေသးနဲ႔ဆို မထၾကနဲ႔´´။

ေဒၚေထြးသား ေမ်ာက္ေလာင္းေလးက တုတ္တေခ်ာင္းနဲ႔ သူ႕အေမ၀က္စာပံုးထဲထိုးေဆာ့မလုိ႔တုတ္ကို ေထာင္လုိက္တာကိုလဲျမင္ေရာ ေဒၚေထြးက

``ဟဲ့ အဲ့ထဲမထိုးနဲ႔´´

၀က္စာပံုးထဲတုတ္ထိုးထည့္ေတာ့ ဘာျဖစ္မွာမို႔လုိ႕လဲ ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို လာခဲ့ဦးေခၚၿပီး

``၀က္စာပံုးထဲ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ထုိးေမႊၾကည့္စမ္း´´ ေက်ာင္းသားလည္း တုတ္တစ္ေခ်ာင္းရွာ ၀က္စာပံုးထဲကိုတုတ္နဲ႔ စြပ္ကနဲထိုးလိုက္ေတာ့ ၀က္စာထည့္ထားတဲ့အရည္ၾကည္အေပၚကို ဆီေတြေ၀့တက္လာတယ္။

``ပံုးတစ္ခုလံုးသြန္ခ်လိုက္´´ ပုံုးတစ္ခုလံုးသြန္ခ်လိုက္ေတာ့ ထမင္းက်န္ဟင္းက်န္ေတြၾကားထဲမွာ ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္နဲ႔ေသခ်ာက်စ္ေနေအာင္ထုတ္ထားတဲ့ ေပ်ာက္ေနတဲ့ဟင္းခြက္ရွာပံုေတာ္ အေျဖေပၚလာေတာ့တယ္။

ေဒၚေထြးမ်က္ႏွာကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္နဲ႔ ျပာတီးျပာယာ ဦးခ်ကန္ေတာ့ရင္း

``တပည့္ေတာ္ကိုခြင့္လႊတ္ပါဘုရား´´

သနားစရာေဒၚေထြးပါလား။ သနားရက်ဳိးမနပ္တဲ့ေဒၚေထြးပါလား။ ေက်ာင္းမွာ၀လင္ေအာင္ေကၽြးတယ္။ ဆြမ္းက်န္ဟင္းက်န္ကို အိမ္မွာေမြးထားတဲ့၀က္အတြက္ထည့္ေပးတယ္။ အခ်ိန္တန္၀က္ေရာင္းစားတယ္။
လင္ေယာက်ား္လုပ္စာန႔ဲစုမိေအာင္ေနလို႕ရတယ္။ ဒါေတာင္ အသားဟင္းေလးတစ္ခြက္ကို ဒီတိုင္းခုိးသြားရင္လူမိမွာစိုးလို႔ ေသခ်ာအိပ္နဲ႔လံုေအာင္လုပ္ၿပီး ၀က္စာပံုးထဲထည့္ယူတယ္။

``ေဒၚေထြးအျပစ္ကို ေဒၚေထြးသိတယ္မဟုတ္လား´´

``မွန္ပါသိပါတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ေနာက္မျဖစ္ေစရပါဘူးဘုရား´´

``ေနာက္မျဖစ္ေစရပါဘူးဆိုတာေလာက္နဲ႔မလံုေလာက္ပါဘူးေဒၚေထြး၊ ေနာက္ကိုလဲေက်ာင္းကို ဘယ္ေတာ့မွမလာပါနဲ႔ေတာ့၊ ဦးဇင္းကေမာင္းထုတ္ပိုင္ခြင့္မရွိေပမယ့္ ဒီဆြမ္းစားေက်ာင္းကို ဦးဇင္းတာ၀န္ယူထားရတဲ့အတြက္ ခုလိုအျပစ္ေပးတာကိုေတာ့ ဆရာေတာ္ေကာ သံဃာအားလံုးကပါသေဘာတူလက္ခံမွာပါ၊ ေဒၚေထြးေနာက္ေက်ာင္းထဲကို လံုး၀မလာပါနဲ႔´´

``တင္ပါ ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွမလာေတာ့ပါဘူးဘုရား´´

ဦးခ်ကန္ေတာ့ၿပီး သူ႔ရဲ႕၀က္စာပံုးခြံကိုယူ ကေလးကိုခါးမွာခြင္ၿပီး ေက်ာင္း၀င္းထဲမွထြက္ခြါသြားေလေတာ့တယ္။
သူမလို႔သံဃာေတြကိုငဲ့ညွာမႈမရွိပဲ ခုိးယူစားေသာက္ရက္တယ္။ အပါယ္မေၾကာက္ ငရဲမေၾကာက္တဲ့ဘ၀။

ဒဒၶလိေဒၶါ ကပေဏာ ဧေကာ၊
၀ိ႐ူေပါ ဗဟုပၸဒၵေ၀ါ။
နိစကုေလသု ဇာယႏၱိ၊
အဒိႏၷာ ဒါနႆ ေဒါသကာ။

ေယ-အၾကင္သူတို႔သည္။ ပရသႏၱကံ- သူတစ္ပါးတို႔ဥစၥာကို။ အာဒိယႏၱိ-ခုိးယူကုန္၏။ ေတ-ထိုသူတို႔သည္။ အပါယမုတၱာနိ-အပါယ္ေလးဘံုမွ လြတ္ကုန္သည္ျဖစ္၍။ မႏုေႆသု-လူ႔ဘံုတို႔၌။ ဇာေတသုပိ- ျဖစ္ကုန္ေသာ္လည္း။ သတကၡတၱံဳ-အရာမကအႀကိမ္မ်ားလွစြာ။ ဒလိေဒၵါ-သူဆင္းရဲ၏အျဖစ္လည္းေကာင္း။ ဧေကာ-တစ္ေယာက္အထည္းထည္းေသာ။ ကဂေဏာစ-အထီးက်န္သူ၏အျဖစ္လည္းေကာင္း။ ၀ိ႐ႈေပါစ-အဆင္းမလွေသာသူ၏အျဖစ္လည္းေကာင္း။ ဗဟုပၸေဒၵါစ-မ်ားေသာ ေဘးရန္ရွိေသာသူ၏အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဣတိ-ဤသုိ႔။ ဇာယႏၱိ-ျဖစ္ရကုန္၏။ ဣတိဣေမ- ဤသည္တုိ႔ကား။ အဒိႏၷာဒါနႆ- အဒိႏၷာဒါနအကုသုိလ္၏။ ေဒါသကာ-အျပစ္တို႔ေပတည္း။

သူတစ္ပါးဥစၥာကို ခုိးယူသည့္သူသည္ အပါယ္ေလးဘံုမွာက်ေရာက္ရတတ္တယ္။ အပါယ္ေလးဘံုမွလြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္ရွိေသာ္ ဆင္းရတဲ့ဘ၀၊ အထီးက်န္တဲ့ဘ၀၊ အဆင္းမလွတဲ့ဘ၀၊ လူမုန္းမ်ားတဲ့ဘ၀ေတြမွာ က်ေရာက္တတ္တယ္ဆိုတာ ေဒၚေထြးမ်ားသိခဲ့ရင္ . . . .. . . .

(ျဖစ္ရပ္မွန္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။)

အညၾတဘိကၡဳ
12.9.2017

No comments:

Post a Comment

ေဗာဓိပင္တံျမက္စည္းလွည္းရျခင္းအက်ဳိး

တေပါင္းေႏြနဲ႔အတူ ေလျပင္းတခ်က္တခ်က္တိုက္ခတ္ေနသည္။ ေလအေဝ႔တြင္ ေလႏွင့္အတူေမ်ာလြင့္လာေသာ သစ္ရြက္သစ္ခတ္ ဖုန္မႈန့္မ်ားသည္ ႀကီးမားေသာေညာင္ပင္ႀကီ...