တေပါင္းေႏြနဲ႔အတူ ေလျပင္းတခ်က္တခ်က္တိုက္ခတ္ေနသည္။ ေလအေဝ႔တြင္ ေလႏွင့္အတူေမ်ာလြင့္လာေသာ သစ္ရြက္သစ္ခတ္ ဖုန္မႈန့္မ်ားသည္ ႀကီးမားေသာေညာင္ပင္ႀကီးႏွင့္ေတြ႕ဆံုသည့္အခါ ေၾကာက္ရြံ႕သည့္အလား ေျမသို႕၀ပ္တြားၾကေလသည္။ ထိုသစ္ပင္သစ္ရိပ္ေအာက္တြင္ ဆြမ္းခံသပိတ္ကိုယ္စီျဖင့္ ရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါး ေခတၱခဏအရိပ္ခိုေနၾကေလ၏။ ထုိေညာင္ပင္ႀကီးသည္ အရိပ္အာဝါသေကာင္းျပီး ရြာႏွင့္ေတာအရပ္သို့သြားရာ ၾကားအရပ္တြင္တည္ရွိ၍ ဆိတ္ေက်ာင္းသားမ်ား ဆြမ္းခံသြားရာရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အေကာင္းဆံုးနားခိုရာ ဇရပ္တစ္ေဆာင္ႏွင့္လည္းတူလွပါေပသည္။
ထိုစဥ္အခါ ရြာထိပ္ဘက္မွ ဆိတ္ေက်ာင္းသားသည္ဆိတ္အုပ္ကိုေမာင္းရင္း ေညာင္ပင္ရွိရာအရပ္သို႔ တေရြ႕ေရြ႕လာေနသည္။ ဆိတ္အုပ္ႀကီး၏ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ တည္ၿငိမ္ေသာဣေျႏၵျဖင့္လုိက္ပါလာေလ၏။ ဆိတ္ေက်ာင္းသားသည္ ဆိတ္အုပ္ႀကီးကို ေညာင္ပင္နားမေရာက္မွီေတာင္အရပ္သုိ႔သြားရာလမ္းခြဲဘက္သို႔ ဆက္လက္ေမာင္းထြက္သြားသည္။ ေနာက္ကလုိက္ပါလာေသာ ဆြမ္းခံရဟန္းေတာ္သည္သာ ေညာင္ပင္ဆီသို႔ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ေရာက္ရွိလာ၏။ ထိုရဟန္းေညာင္ပင္ေအာက္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ထူးဆန္းစြာေလတခ်က္ေ၀့တိုက္လာၿပီး ေညာင္ပင္ေအာက္တြင္တည္ရွိေသာ အမႈိက္သ႐ုိက္မ်ားေညာင္သီးမ်ားကို တစ္စံုတစ္ဦးလွဲက်င္းလုိက္သည့္အလား ရွင္းလင္းသြားေလသည္။
ရဟန္းေတာ္သည္ ပါလာသည့္သပိတ္ကို ေျမကမူအျမင့္ေပၚတြင္တင္လိုက္ၿပီး သကၤန္းကိုျပင္ဆင္၍ ေရွ႕ကေရာက္ႏွင့္ေနေတာ့ ရဟန္းေတာ္ႏွစ္ပါးကိုဂါရ၀ျပဳေလသည္။ ဂါရ၀ျပဳၿပီးေနာက္ ေရွ႕ကေရာက္ႏွင့္ေနေသာ ရဟန္းႏွစ္ပါး၏မနီးမေ၀းတြင္ ထိုင္ေလသည္။
ေရွ႕တြင္ေရာက္ႏွင့္ေနေသာရဟန္းႏွစ္ပါးမွ အသက္ပိုႀကီးဟန္တူေသာ ရဟန္းသည္ ေနာက္မွေရာက္လာေသာရဟန္းအား
``င့ါရွင္ ဆြမ္းကြမ္းျပည့္စံုရဲ႕လား´´
``ျပည့္စံုပါတယ္အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားတို႔ေကာ ျပည့္စံုပါရဲ႕လား´´
``ျပည့္စံုပါတယ္ င့ါရွင္၊ ငါ့ရွင္ရဲ႕ဘြဲ႕အမည္ မည္သုိ႔ေခၚသနည္း´´
``တပည့္ေတာ္၏ဘြဲ႕အမည္မွာ ေဗာဓိသမၼဇၨကမေထရ္လို႔ေခၚသလို တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လဲ သကႎသမၼဇၨကမေထရ္လို႔ေခၚၾကပါသည္ အရွင္ဘုရား´´
``ေဗာဓိသမၼဇၨကမေထရ္ဆိုေတာ့ ေဗာဓိပင္မွာတံျမက္လွည္းတဲ့မေထရ္လို႔အမည္ရတာေပါ့၊ သကႎသမၼဇၨကမေထရ္က်ေတာ့ တႀကိမ္မွ်တံျမက္လွည္းခဲ့တဲ့မေထရ္လို႔အမည္ရတယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ထိုဘြဲ႕အမည္တြင္ခဲ့ပါသလဲင့ါရွင္´´
``ဘုရားတပည့္ေတာ္ဟာ ဤဘဒၵကမၻာမွလြန္ခဲ့ေသာ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္တြင္ပြင့္ေတာ္မူေသာ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္အခါက တပည့္ေတာ္သည္၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ သခြပ္ေဗာဓိပင္သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ထုိသခြပ္ေဗာဓိပင္သို႔ေရာက္ရွိေသာအခါ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားထိုေဗာဓိပင္ေအာက္၌ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ပံုကို အာ႐ုံျပဳ၍ၾကည္ႏူးျခင္း ၀မ္းေျမာက္ျခင္းေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္္။ တပည့္ေတာ္ဟာ ေညာင္ပင္ေအာက္တြင္ပြေနေသာ သစ္ရြက္အမႈိက္မ်ားကိုလွဲက်င္းၿပီး သန္႔ရွင္းေရးျပဳလုပ္ၿပီးသည့္ေနာက္မွာ ေဗာဓိပင္ကိုတဖန္ျပန္လည္၍ ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္။ ၾကည္ႏူးလြန္းအားႀကီးၿပီး ေဗာဓိပင္မွထြက္ခြါခ်ိန္တြင္လည္း လက္အုပ္ခ်ီ၍ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ၿပီးထြက္ခြါပါတယ္။ ထိုသုိ႔လက္ေနာက္ျပန္ဆုတ္ရွိခိုးကန္ေတာ့ၿပီးျပန္ထြက္သည့္အခ်ိန္တြင္ တပည့္ေတာ္၏ေက်ာဘက္တြင္ေရာက္ရွိေနေသာ စပါးႀကီးေျမြႀကီး တပည့္ေတာ္အားရစ္ေခြျခင္းကိုခံရပါတယ္။ တပည့္ေတာ္လည္း ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္ပဲ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သခြတ္ေဗာဓိပင္အား ရွိခိုးကန္ေတာ့၍စပါးႀကီးေျမြႀကီး၏အစာအျဖစ္စားသံုးခံရၿပီး လူ႔ဘ၀မွကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုဘ၀မွကြယ္လြန္ၿပီး နတ္ျပည္နတ္ေလာကတြင္ နတ္စည္းစိမ္မ်ားခံစားရပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ရဲ႕သခြတ္ေဗာဓိပင္မွာ တံျမက္စည္းလွည္းခဲ့တဲ့အက်ဳိးေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာစိတ္ေနာက္က်ဴျခင္း၊ ေသာကျဖစ္ျခင္းမရွိပဲ စိတ္ထားအၿမဲျဖဴစင္ခဲ့ရတယ္။ နူနာ၊ အိုင္းအမာနာ၊ ေပြးႀကီးနာ၊ ၀က္႐ႈးနာ၊ ၀ဲနာ၊ ေပြးနာေတြလည္း တခါမွကို မျဖစ္ေပၚခဲ့ရတာဟာလည္း ေဗာဓိပင္တံျမက္စည္းလွည္းတဲ့အက်ဳိးေတြပါပဲ အရွင္ဘုရား။ စ်ာန္သမာဓိအလုပ္မ်ားလုပ္ဖို႔ကိုလဲအၿမဲအမွတ္ရတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့လဲ စ်ာန္သမာဓိတရားေတြရလြယ္တယ္။ အမ်က္ထြက္ဖို႔အာ႐ုံမ်ားကိုေတြ႕ခဲ့ေသာ္လည္း အမ်က္မထြက္၊ ေတြေ၀စရာအာ႐ုံမ်ားေတြ႕ဆံုခဲ့ရေသာ္လည္း ေတြေ၀ျခင္းမရွိ၊ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာလံုး အပါယ္ေလးပါးငရဲစသည္ကို ေရာက္ခဲ့ဖူးျခင္းလည္း မရွိခဲ့ပါဘုရား။ ဒါေတြဟာ တံျမက္လွည္းျခင္းရဲ႕အက်ဳိးေက်းဇူးေတြျဖစ္ပါတယ္ အရွင္ဘုရား။´´
``ငါ့ရွင္ဟာ ထိုကဲ့သို႔ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာထက္ကုိျပန္ျမင္ႏုိင္ရတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ အရွင္ဘုရား´´
``ဘုရားတပည့္ေတာ္ဟာ ကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာပတ္လံုးသုဂတိဘ၀ကိုက်င္လည္ခဲ့ရၿပီးေနာက္ ယခုေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္တြင္ လူအျဖစ္ကိုေရာက္ရၿပီး ျမတ္စြာဘုရား၏တပည့္သားသံဃာေတာ္အျဖစ္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္ဘုရား။ ထို႔ျပင္ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားလမ္းညႊန္သည့္အတုိင္းအားထုတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၀ိဇၨာသံုးပါးကိုရရွိၿပီး အာသ၀တရားလည္းကင္းစင္ပါၿပီဘုရား။ ေလးပါးေသာပဋိသမၻိဒါ၊ ရွစ္ပါးေသာ၀ိေမာကၡတရား၊ ေျခာက္ပါးေသာအဘိညာဥ္တို႔ျဖင့္ျပည့္စံုပါၿပီအရွင္ဘုရား။ ျမတ္စြာဘုရား၏အဆံုးအမေတာ္ကိုလုိက္နာက်င့္သံုးၿပီး အဘိညာဥ္တရားတို႔ျဖင့္ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ လြန္ခဲ့ေသာကိုးဆယ့္တစ္ကမၻာအထက္ကို ျပန္လည္၍ သိျမင္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ အရွင္ဘုရား၊´´
``သာဓု သာဓု သာဓုပါ ငါ့ရွင္၊ ကဲဆြမ္းေနာက္က်ေနေရာ့မယ္ ၾကြၾကရေအာင္အရွင္ဘုရားတို႔´´
ကိုးကား။ ။ သကႎသမၼဇၨကေထရ၀တၳဳ၊ သကႎသမၼဇၨက၀ဂ္၊ ေထရာအပါဒါန္ပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္။
အညၾတဘိကၡဳ
