Tuesday, September 19, 2017

ေစတနာဒါနေရလွဴအက်ဳိး

ေကာသလတိုင္း ေကာသလမင္းႀကီးအုပ္ခ်ဳပ္သည့္တိုင္းႏုိင္ငံ ထူဏအမည္ရွိေသာပုဏၰားရြာသည္ ျမစ္ကမ္းနေဘးတြင္တည္ရွိၿပီး ဂ်ဳံစုိက္ပ်ဳိးျခင္း၊ ႏြားေမြးျမဴျခင္းလုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳ၏။ ျမစ္အတြင္းငါးဖမ္းရန္အတြက္ ငါးဖမ္းေလွမ်ား၊ ကုန္စည္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ႏုိင္ရန္အတြက္ ႀကီးမားစြာတည္ေဆာက္ထားေသာေလွမ်ားသည္လည္း ျမစ္ဆိပ္တြင္ တည္ရွိသည္။ ထို႔အျပင္ ျမစ္တဘက္ကမ္းသို႔ လူအမ်ားလြယ္ကူစြာျဖတ္သန္းသြားလာႏုိင္ရန္အတြက္ တံတားတစ္စင္းလည္း ထုိးထားေလသည္။ ရြာထိပ္တြင္ခရီးသြားလူအမ်ားနားေနရန္အတြက္ ဇရပ္မ်ား၊ ေရခ်မ္းစင္မ်ားလည္း ေဆာက္လုပ္ထားသည္။ ျမစ္ေရသည္ေနာက္က်ဴသည့္အတြက္ ေသာက္ေရသံုးေဆာင္ေရအတြက္ ေရတြင္းမ်ားတူးေဖာ္ထားၿပီး ထုိေရတြင္းမ်ားမွေရမ်ားကိုသာ တစ္ရြာလံုးအသံုးျပဳၾကေလသည္။ ထိုရြာရွိရြာသူႀကီးပုဏၰားႏွင့္ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔သည္ ျဗဟၼဏအယူကိုကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကသည္။

တစ္ေန႔သ၌ ခရီးသြားတစ္ဦးသည္ ရြာသူႀကီးပုဏၰားႀကီးအား``အခ်င္းပုဏၰားႀကီး ျမတ္စြာဘုရားဟာ ေဒသစာရီၾကြခ်ီရင္း အသင္တို႔ေနထုိင္ရာ ထူဏပုဏၰားရြာကို ျဖတ္ေက်ာ္မယ္လို႔ သတင္းၾကားမိတယ္´´ဟူ၍ သတင္းစကားေပးေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားၾကြခ်ီရာအရပ္တိုင္းရွိလူအမ်ားသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ေနာက္ေတာ္ပါးသို႔ပါသြားတာခ်ည္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ပုဏၰားႀကီးသည္စိုးရြံ႕ထိပ္လန္႔စြာျဖင့္ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔အား စည္းေ၀းေခၚယူေစသည္။ ရြာသူရြာသားအေပါင္းစုေ၀းမိေသာအခါ ပုဏၰားႀကီးက``ရြာသူရြာသားအေပါင္းတုိ႔ ရွင္ႀကီးေဂါတမဟာ ေဒသစာရီၾကြခ်ီရင္း အကၽြႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ရာ ထူပပုဏၰားရြာသို႔ ေရာက္ရွိလာမယ္လို႔သတင္းၾကားမိတယ္။ သူယုတ္ဦးျပည့္ရွင္ႀကီးေဂါတမ အကၽြႏု္ပ္တို႔ရြာကိုေရာက္ရွိလာခဲ့ရင္ ရြာမွာရွိတဲ့လူအမ်ားဟာ မေကာင္းတဲ့အယူ၀ါဒေတြစိတ္ထဲပ်ံ႕လြင့္သြားႏုိင္တာေၾကာင့္ ရွင္ႀကီးေဂါတမ ထူပပုဏၰားရြာကို မ၀င္ႏုိင္ဖို႔ ရြာထိပ္မွာရွိတဲ့ တံတားကိုဖ်က္ဆီးျပစ္ရမယ္။ ျမစ္ဟုိးဘက္ကမ္း
ဒီဘက္ကမ္းမကူးခတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ ေလွေတြကို ဖြက္ထားရမယ္။ ဒီဘက္ကိုအကယ္၍ေရာက္လာခဲ့သည္ရွိေသာ္ ၾကာၾကာေနထုိင္ႏုိင္ျခင္းမရွိေစရန္အတြက္ ဇရပ္ေတြ၊ ေရခ်မ္းစင္ေတြကိုဖ်က္ဆီးျပစ္ရမယ္။ ေရတြင္းေတြထဲမွာမွ ရြာသူရြာသားေတြခပ္သံုး႐ုံေလာက္ ေရတြင္းတစ္တြင္းကိုသာခ်န္ထားၿပီး က်န္တဲ့ေရတြင္းေတြကိုျမက္ထံုးမ်ားျဖင့္ ပိတ္ဆို႔ထားရမယ္´´ဟူ၍ အမိန္႔ေပးခုိင္းေစေလသည္။ ရြာသူရြာသားအေပါင္းမွလည္း``ပုဏၰားႀကီးခုိင္းေစတဲ့အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ပါ့မည္´´ဟု ကတိေပးေလေသာ္ ပုဏၰားႀကီးကဆက္လက္ၿပီး ``အကယ္၍ရွင္ႀကီးေဂါတမႏွင့္ဦးျပည့္ကတံုးမ်ား ရြာအနီးနားသို႔ေရာက္ရွိလာေသာ္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် ကူညီေစာင့္ေရွာက္ျခင္းမျပဳရ။ အကူအညီေပးတယ္ဟု ၾကားသိခဲ့ရင္ေသဒဏ္စီရင္မည္´´ဟု ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔အား ေျပာၾကားေလသည္။
--------------------------------------------
သံုးရက္ေျမာက္ေသာေန႔တြင္ ႏြားေက်ာင္းသားတစ္ဦးမွ ပုဏၰားႀကီးအိမ္အတြင္းသို႔ေျပး၀င္လာၿပီး
``ပုဏၰားႀကီး ရွင္ႀကီးေဂါတမနဲ႔ရဟန္းေတြ ရြာထိပ္ကကြင္းျပင္ႀကီးနားမွာ ထုိင္ေနၾကတယ္။´´

ပုဏၰားႀကီးလည္း အံ့ၾသလြန္းစြာ``တံတားေတြဖ်က္ၿပီးေလွေတြဖြက္ထားတာေတာင္မွ ဘယ္ေနရာကေန၀င္လာတာလဲ အေမာင္ႏြားေက်ာင္းသား´´

``ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးညေနႏြားသိမ္းသြားေတာ့ ျမစ္ဟိုးဘက္ကမ္းေကာင္းကင္ကေန တံတားတစ္ခုကဲ့သုိ႔ ရွင္ႀကီးေဂါတမႏွင့္ရဟန္းေတာ္မ်ားျဖတ္သန္း၀င္ေရာက္လာတာ ေတြ႕ျမင္လုိက္ရပါတယ္ ပုဏၰားႀကီး´´

``ဒီကိစၥကို ဘယ္သူ႔ကိုမွအသိေပးမေျပာၾကားေလနဲ႔ ေျပာၾကားတာနဲ႔ ေသဒဏ္စီရင္မယ္´´

``ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့ပါ မေျပာၾကား၀ံ့ပါဘူး ပုဏၰားႀကီး´´။ ပုဏၰားႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာေတာ္မ်ားရွိရာေနရာသို႔ အရိပ္အေျခၾကည့္ရန္ထြက္ခြါလာေလရာလမ္းတြင္ ေရတြင္းမွ ေရခပ္ျပန္လာေသာ အမ်ဳိးသမီးအုပ္စုနဲ႔ ရင္ဆိုင္တိုးေလသည္။ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္မွ ထိပ္ထိပ္ျပာျပာျဖင့္

``ပုဏၰားႀကီး . . .. . .. ပုဏၰားႀကီးရဲ႕ကၽြန္မ . .. . . .. . ´´

``ဘာျဖစ္လဲေျပာ င့ါကၽြန္မနင္တို႔နဲ႔ေရခပ္သြားတယ္မဟုတ္ဘူးလား´´

``ဟုတ္ပါတယ္ ပုဏၰားႀကီး ေရခပ္သြားေတာ့ ေရခပ္ၿပီးအျပန္ ပုဏၰားႀကီးရဲ႕ကၽြန္မက ရဟန္းေဂါတမနဲ႔သူ႔တပည့္ေတြကို ၾကည္ညိဳလို႔ဆိုၿပီးေရေတြခပ္တိုက္ေနပါတယ္ ပုဏၰားႀကီး´´

``ဘာ . . . . . ငါေမြးထားတဲ့ကၽြန္မက ငါ့ရဲ႕အမိန္႔ကိုဖီဆန္တယ္ ျပန္လာရင္ေတြ႕မယ္၊ အမ်ဳိးသမီးအားလံုးနားေထာင္ ရြာရွိလူမ်ားအားလံုးကို င့ါအိမ္မွာစုေ၀းေစလို႔ တခါထဲေၾကညာလုိက္´´

``ဟုတ္ . . . . . ဟုတ္ကဲ့ပါ ပုဏၰားႀကီး . . . . . . . ´´
-------------------------------------
``ဟဲ့ ကၽြန္မ အမုိက္မ ငါကေမြးလို႔ႀကီးလာတယ္ ငါေကၽြးတဲ့ ထမင္းစားတယ္ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ရွင္ႀကီးေဂါတမနဲ႔ဦးျပည့္ရဟန္းေတြကို ကူညီရတာလဲ´´

``ပုဏၰားႀကီး ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးမ ေဟာဒီေရအိုးနဲ႔ေရခပ္ၿပီးျပန္လာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔သံဃာေတာ္ေတြၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္နဲ႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ေကာင္းတာေၾကာင့္ အရင္ဦးဆံုးျမတ္စြာဘုရားကို ေဟာ့ဒီအိုးထဲကေရနဲ႔ေသာက္ေတာ္ေရတစ္ခြက္ကပ္လိုက္တယ္။ ထူးဆန္းဖြယ္ေရကတစ္စက္မွေလ်ာ့မသြားဘူး။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္ရဟန္းတစ္ပါးကို ေရတစ္ခြက္ထပ္ကပ္ျပန္တယ္။ ဒါလဲအိုးထဲကေရမေလ်ာ့သြားဘူး။ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးမအိုးထဲကေရ ရွိတဲ့သံဃာေတြအားလံုးေသာက္သံုးေသာ္လည္း အိုးထဲကေရက တစ္စက္မွာေလ်ာ့က်မသြားပါဘူး။´´

``ကၽြန္မ ေသခါနီး ကေယာင္ကတမ္းေလ်ာက္ေျပာေနတယ္ ေသစမ္းကြာ´´

ပုဏၰားႀကီး ေဒါသျဖစ္စြာ ရိုက္နွက္ကန္ေက်ာက္မႈေျကာင့္ က်ြန္မသည္လဲ ထိုေနရာ၌ပင္ လဲက်ေသဆံုးသြားေလသည္။ ပုဏၰားႀကီးသည္ ရြာသူရြာသားမ်ားဘက္သို႔လွည့္လုိက္ၿပီး

``ငါ့အမိန္႕မနာခံတဲ့ရြာသူရြာသားမွန္သမွ် ေဟာဒီကၽြန္မလိုပဲ အဆံုးသတ္သြားေစရမယ္´´
------------------------------------------
ညဦးယံတြင္ ရြာသူရြာသားမ်ား အထုပ္အပိုးမ်ား၊ ႏြားမ်ား၊ ဆိတ္မ်ားဆြဲလ်က္ ပုဏၰားႀကီးအိမ္ေရွ႕တြင္ စုေ၀းေရာက္ရွိလာၾကသည္။

``ပုဏၰားႀကီး ပုဏၰားႀကီး´´

``ဗ်ဳိ႕ ပုဏၰားႀကီး ျဗဟၼဏႀကီး ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးတု႔ိဒုကၡေတြ ထၾကည့္ပါဦး´´

တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ဆူညံစြာေအာ္ဟစ္ေနေသာေၾကာင့္ ပုဏၰားႀကီး၏အိမ္တံခါးေပါက္ဖြင့္သံကိုၾကားလုိက္ၿပီး `` ရြာသားေတြ ဘာျဖစ္ေနၾကတာလဲ´´

``ပုဏၰားႀကီး ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးတု႔ိအိမ္ေတြ ေရေတြလႊမ္းကုန္ၿပီ´´

``ဒီအခ်ိန္ျမစ္ေရတက္ခ်ိန္လဲမဟုတ္ပဲ ဘယ္အတြက္ေၾကာင့္ ေရလႊမ္းရတာလဲ´´

ရြာသားတစ္ေယာက္မွ ``ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးတို႔မေန႔က ပုဏၰားႀကီးမွာၾကားတဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႕ဟာ ရွင္ႀကီးေဂါတမကို သြားေရာက္ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါတယ္။
ညေန ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္မွာ ရွင္ေတာ္ေဂါတမက အာနႏၵာအမည္ရွိတဲ့ရဟန္းတစ္ပါးကို ေသာက္ေရခပ္ခုိင္းပါတယ္။ ေသာက္ေရခပ္ခိုင္းေတာ့ ထိုရဟန္းက ေရတြင္းေတြဖ်က္ဆီးထားတဲ့အတြက္ ေသာက္ေရမရွိတဲ့အေၾကာင္းရွင္ႀကီးေဂါတမကို ျပန္ေျပာတာၾကားလုိက္ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းရွင္ႀကီးေဂါတမကသံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ သြားေရာက္ခပ္ခုိင္းတဲ့အတြက္ အာနႏၵာအမည္ရွိတဲ့ရဟန္းဟာ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးတို႔မ်က္ထံုးမ်ားျဖင့္ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ေရတြင္းဆီသို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားပါတယ္။
ေရတြင္းနားဆီသို႔ အာနႏၵာရဟန္းေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အံ့ၾသလွစြာ ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ေရတြင္းမွမ်က္ထံုးၾကားထဲေရမ်ားစိမ့္ထြက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာ မ်က္ထံုးမ်ားဟာ ေရအားေၾကာင့္အေ၀းသို႔လြင့္ထြက္သြားတာကို ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ထိုေရတြင္းမွအေပၚသို႔တက္လာေသာေရမ်ားသည္ အခ်ိန္သိပ္မၾကာပဲလမ္းေတြကို ဖံုးအုပ္သြားပါတယ္။ လယ္ကြင္းေတြကိုလည္း ဖံုးအုပ္သြားပါတယ္။ ခုဆိုလွ်င္ရြာရဲ႕အိမ္ေျခသံုးပံုတစ္ပံုခန္႔ဟာ ထုိေရမ်ားေၾကာင့္ေရလႊမ္းမႈိးမႈဒဏ္ကိုခံေနရပါၿပီ။ ကယ္ေတာ္မူပါဦး ပုဏၰားႀကီး´´

``ေတာက္ ဒါ ရွင္ႀကီးေဂါတမ တန္ခိုးျဖင့္တမင္သက္သက္လုပ္တာျဖစ္မယ္။´´

``ပုဏၰားႀကီး ျမန္ျမန္ဆံုးျဖတ္ေတာ္မူပါ မၾကာခင္မွာ ရြာကိုေရေတြလႊမ္းမိုးၿပီး တစ္ရြာလံုးေရေအာက္ေရာက္သြားရပါလိမ့္မယ္´´

``ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔ ရွင္ႀကီးေဂါတမကတန္ခုိးအင္မတန္ႀကီးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔အျပစ္ေတြသြားေရာက္ေတာင္းပန္ၾကရမယ္။ ခုလိုေတာင္းပန္တာဟာလည္း
ရွင္ႀကီးေဂါတမကို ၾကည္ညိဳလို႔မဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ရြာေရေအာက္မနစ္ျမဳပ္ေစရန္အတြက္ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ရွင္ႀကီးေဂါတမကိုသြားေရာက္ေတာင္းပန္ၾကဖို႔ အားလံုးငါနဲ႔
လုိက္ခဲ့ၾကပါ´´

ပုဏၰားႀကီးႏွင့္ရြာသူရြာသားမ်ား ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ေရာက္ရွိေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရား၏ၾကည္ညိဳဖြယ္ တင့္တယ္ဖြယ္ ႐ုပ္အဆင္းသည္ ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔၏
စိတ္ထဲသို႔ ၾကည္ႏႈးဖြယ္ကိန္း၀ပ္သြားေလသည္။ ပုဏၰားႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ``ရွင္ႀကီးေဂါတမ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏အျပစ္အတြက္ သီးခံခြင့္လႊတ္ေပးေတာ္မူပါ´´

ထိုကဲ့သုိ႔ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားၿပီးမၾကာခင္မွာပင္ ရြာကိုဖံုးလႊမ္းေနေသာေရမ်ားသည္ ႐ုတ္တရက္က်သြားၿပီး လူေနအိမ္မ်ား လယ္ကြင္းမ်ားသည္လည္းေျမျပင္ေပၚျပန္၍ ေပၚထြက္လာသည္။ ရြာသူရြာသားမ်ားထဲမွ တစ္ေယာက္ေသာရြာသားသည္ ``ရွင္ႀကီးေဂါတမကို မနက္ျဖန္ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးပါရေစ´´ဟုေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ထိုရြာသားေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားသံႏွင့္အတူ တျခားတျခားေသာရြာသားမ်ားသည္လည္း ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားၾကေလေသာေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ဆိတ္ဆိတ္ေန၍ လက္ခံေတာ္မူေလသည္။
-------------------------------
မနက္အာ႐ုံတက္ ေ၀လီေ၀လင္းတြင္ တစ္ရြာလံုး ယာယီမ႑ပ္ေဆာက္လုပ္ေနသည့္အသံ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္သံ ခ်က္သံျပဳတ္သံမ်ားျဖင့္ ဆူညံလ်က္ရွိသည္။
ပုဏၰားႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္ကိုေၾကာက္ရြ႕ံသျဖင့္ ရြာသူရြာသားမ်ား၏ဆႏၵကိုလိုက္ေလ်ာလုိက္ရေသာ္လည္း ခုခ်ိန္ထိ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ တပည့္သားသံဃာေတာ္အေပါင္းအား ၾကည္ညိဳသည့္စိတ္မျဖစ္ေပၚလာေသးေပ။ သို႔ေသာ္တစ္ရြာလံုးနီးပါး၏ဆႏၵအရေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္ကိုလည္း ေရွာင္ဖယ္၍မရသျဖင့္ အလုိက္သင့္ပင္ ဆြမ္းကိစၥအတြက္လုိက္ပါေဆာင္ရြက္ေနေလသည္။ အားလံုးခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ၿပီးသည့္ေနာက္ ရြာသားတစ္ဦးအားျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာအေပါင္းကို ပင့္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေစလႊတ္လုိက္ေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာအေပါင္းၾကြေရာက္ၿပီးသည့္ေနာက္ ဆြမ္းကပ္လွဴၾကသည္။ ခါတိုင္းအလွဴမ်ားစြာျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးေသာ္လည္း ယခုျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာေတာ္အေပါင္းအားဆြမ္းဆပ္ကပ္လွဴဒါန္းသည့္အခ်ိန္တြင္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ ဣေျႏၵရရဆြမ္းဘုန္းေပးေနၾကေသာေၾကာင့္ ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔ လြန္စြာအံ့ၾသၾကည္ႏူးလ်က္ရွိေလ၏။ ျမတ္စြာဘုရားဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီးသည့္ေနာက္ တပည့္သံဃာအေပါင္းျခံရံလ်က္ ၿငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္စြာ သီတင္းသံုးထိုင္ေနၾကၿပီး ရြာသူရြာသားအေပါင္းသည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားအဘယ္စကားကိုမိန္႔ၾကားမည္ကို ေစာင့္စားလ်က္ရွိသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လြန္စြာလင္းထိန္လ်က္ရွိေသာ အလင္းေရာင္ႏွင့္အတူ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါေတာက္ပလြန္းလွေသာ
ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးျမတ္စြာဘုရား၏ မနီးမေ၀းတြင္ေပၚထြက္လာေလသည္

ျမတ္စြာဘုရားမွ ``အသင္သည္ အဘယ္သူနည္း ´´ဟုေမးျမန္းရာ``ကၽြႏု္ပ္သည္ နတ္သမီးတစ္ပါးျဖစ္ပါသည္။´´``နတ္သမီး ယခုရွိရာသို႔အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္လာေရာက္ရသနည္း´´
``ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ အတိတ္ဘ၀က ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္တပည့္သားသံဃာေတာ္အေပါင္းအား ေသာက္ေတာ္ေရကပ္လွဴဖူးသည့္ ပုဏၰားႀကီး၏ကၽြန္မျဖစ္ပါသည္။ လာေရာက္ရျခင္းမွာ အတိတ္ဘ၀က ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာအေပါင္းအား ေသာက္ေတာ္ေရကပ္လွဴဖူးသည့္အက်ဳိးေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ေသလြန္ေသာအခါ ဥယ်ာဥ္ ဗိမာန္ႏွင့္တကြ အလြန္ႀကီးေသာ ေရကန္ထဲတြင္ ေရႊေလွစီး၍ေပ်ာ္ပါးရေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ရရွိခံစားရပါၿပီ။ တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲတြင္
အနည္းငယ္ေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကိုျပဳေသာ္လည္း မ်ားစြာေသာအက်ဳိးကိုခံစားရျခင္းေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာေတာ္အေပါင္းအား ရွိခုိးကန္ေတာ့ရန္လာေရာက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။´´နတ္သမီးသည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာအေပါင္းအား ရွိခုိးကန္ေတာ့ၿပီးသည့္ေနာက္ ျမင္ကြင္းမွေပ်ာက္ကြယ္သြားေလသည္။

ထိုအခါမွ ပုဏၰားႀကီးႏွင့္ရြာသူရြာသားအေပါင္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္သံဃာေရွ႕တြင္ ဒူးတုတ္ထုိင္လုိက္ၾကၿပီး။

``တပည့္ေတာ္တို႔အား အသက္ထက္ဆံုး ဥပသကာအျဖစ္မွတ္ယူေတာ္မူပါ ျမတ္စြာဘုရား´´ဟု

ေလွ်ာက္တင္လိုက္ၾကေလသည္။

တတိယနာ၀ါ၀ိမာန၀တၳဳ၊ ၀ိမာန၀တၳဳပါဠိေတာ္ႏွင့္ေပတ၀တၳဳပါဠိေတာ္ကို မွီျငမ္းေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အညၾတဘိကၡဳ

No comments:

Post a Comment

ေဗာဓိပင္တံျမက္စည္းလွည္းရျခင္းအက်ဳိး

တေပါင္းေႏြနဲ႔အတူ ေလျပင္းတခ်က္တခ်က္တိုက္ခတ္ေနသည္။ ေလအေဝ႔တြင္ ေလႏွင့္အတူေမ်ာလြင့္လာေသာ သစ္ရြက္သစ္ခတ္ ဖုန္မႈန့္မ်ားသည္ ႀကီးမားေသာေညာင္ပင္ႀကီ...