ပိက်ိပိက်ိဟူေသာအသံေလး

က်ုပ္ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္ က်ုပ္မ်က္လံုးေတြဖြင့္မရဘူး အေပၚကလဲတခုခုဖိထားတာခံေနရတယ္။ ဒါနဲ႔က်ုပ္လက္ေတြလႈပ္ျကည့္တယ္ ေျခေထာက္ေတြကိုလည္းလႈပ္ျကည့္တယ္ ေစးကပ္ေနေတာ့လႈပ္လို့မရျပန္ဘူး။ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာျဖတ္သန္းလာခဲ႔တဲ႔ က်ုပ္ဟာ ခုဘဝေတာ့ဘယ္မွာေပါက္ဖြားေနတာလဲ။ တခုခုေတာ့ရေအာင္စူးစမ္းမွျဖစ္မယ္လို့ က်ုပ္ေတြးေနတုန္းက်ုပ္အေပၚကဖိထားတဲ႔ဟာျကီး ဖယ္ရွားသြားေတာ့ က်ုပ္ေအးလိုက္တာ။ ခိုက္ခိုက္တုန္လို့။ မ်က္လံုးကိုဖြင့္ဖို့အားစိုက္ျကည့္ေတာ့ စူးကနဲအလင္းတန္းက ဝင္လာတယ္။ သံုးေလးျကိမ္ေလာက္အားစုိက္လိုက္ေတာ့ က်ုပ္မ်က္လံုးေတြဖြင့္လို့ရသြားျပီ။ က်ုပ္လဲဟိုဟိုဒီဒီ ေလ်ွာက္ျကည့္လိုက္ေတာ့ေဘးမွာ ကြဲေနတဲ႔ဥခြံတခ်ုိ့ကိုေတြ႕ရျပီး အေပၚကိုေမာ့ျကည့္လိုက္ေတာ့ မိုးေကာင္းကင္ျပာျပာျကီးကိုပဲေတြ႕ရတယ္။ မိုးေကာင္းကင္ကလြဲျပီးတျခားဘာကိုမွ မေတြ႕ရဘူး။ က်ုပ္ေရာက္ေနတဲ႔ေနရာက မ်က္ေတြသစ္ရြက္ေဆြးေတြသစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြေခြျပီးထည့္ထားတဲ႔ေနရာ။ က်ုပ္ေအးလြန္းလို့ အေႏြးဓါတ္ကိုလိုခ်င္ေနမိတယ္။

"ျဖတ္ ျဖတ္ ျဖတ္" ဆိုတဲ႔အသံနဲ႔အတူ ေလတခ်ုိ့တိုးဝင္လာတယ္။ က်ုပ္လဲအသံျကားလို့ အေပၚကိုေမာ့ျကည့္ေတာ့ ႏႈတ္သီးခ်ြန္ခ်ြန္အေကာင္တစ္ေကာင္ဟာ က်ုပ္ကို အေပၚကေနစူးစမ္းသလိုျကည့္ေနတယ္။ သူ့နုတ္သီးနဲ႔ညွပ္ပီးယူလာတဲ႔ အစာတခ်ုိ့ကို က်ုပ္ပါးစပ္ထဲထိုးထည့္လိုက္ေတာ့ က်ုပ္လဲျမိုခ်မိတယ္။ က်ုပ္ေအးေနမွန္းလဲသူကသိေနပံုပဲ က်ုပ္အေပၚကိုတက္ဖိလိုက္ျပီး သူ့ရဲ႕အေတာင္ပံျကားထဲ က်ုပ္ကိုထုိးထည့္လိုက္မွ က်ုပ္လဲေႏြးလာေတာ့တယ္။ ဒါဆိုက်ုပ္သိသြားျပီ က်ုပ္အေပၚဒါေလာက္ထိယုယေပးေနတာ ဒါက်ုပ္ကိုေမြးခဲ႔တဲ႔ က်ုပ္ရဲ႕အေမပဲ။ ေနာက္ရက္မွာ က်ုပ္အေမလိုပဲႏႈတ္သီးခ်ြန္နဲ႔အေကာင္တစ္ေကာင္ကလာျပီး က်ုပ္အေမနဲ႔က်ုပ္အတြက္ အစာေတြခ်ီျပီးလာလာပို့တယ္။ တခါတေလက်ုပ္တို့ကိုစိတ္မခ်သလိုလိုနဲ႔ ေဘးနားမွာရစ္သီရစ္သီလုပ္ေနေသးတယ္။ အဲ႔အေကာင္ျကီးက က်ုပ္အေဖျဖစ္နုိင္တယ္လို့ က်ုပ္လဲသေဘာေပါက္မိတယ္။ အေဖအစာလာပို့တဲ႔ေန့ေတြဆို က်ုပ္အေမအျပင္မထြက္ရဘူး။ က်ုပ္နဲ႔က်ုပ္အေမအတူတူေနရတယ္။ အေဖမလာရင္လဲက်ုပ္ကေမ်ွာ္ေနမိတယ္။ အေဖလာမွဗိုက္ျပည့္တာေလ။ အေမအစာသြားရွာရင္ထင္သေလာက္ရတာမ်ုိးမဟုတ္ေတာ့ အေမ့နားပါလာသမ်ွေလးနဲ႔သားအမိႏွစ္ေယာက္ ေလာက္ငရုံေလာက္ေလးပဲစားရတယ္။ က်ုပ္လဲ အေမႊးေတာင္ရွိခ်င္လာျပီ။ အေဖနဲ႔အေမ ဟုိအကို္င္းဒီအကိုင္းကူးျပီး ပ်ံသန္းေနျကသလို ပ်ံတတ္ခ်င္ေနျပီ ။ က်ုပ္အေဖနဲ႔အေမက တျခားငွက္ေတြလို အျမင့္ပ်ံနုိင္တာမ်ုိးမဟုတ္ေတာ့ က်ုပ္လဲအျမင့္ပ်ံလို့ရလိမ့္မယ္လို့မထင္မိဘူး။ တခါတေလက်ုပ္တစ္ေယာက္ထဲအသိုက္ထဲရွိေနတဲ႔အခ်ိန္ဆို က်ုပ္စိတ္ထဲအတိတ္ဘဝကအရိပ္ေတြေပၚေပၚလာတတ္တယ္။ အဲ႔အခ်ိန္မ်ုိးေတြမွာဆိုက်ုပ္လဲ အတိတ္ဘဝကိုျပန္ျပီးေတြးေတာျကည့္ေနမိတာပဲ။

က်ုပ္အေတြးေတြနဲ႔နစ္ေျမာေနတုန္းေလးမွာ က်ုပ္ဆီကို အေဖနဲ႔အေမပ်ံသန္းလာတာေတြ႕တယ္။ အေဖနဲ႔အေမဒီတခါျပန္လာတာတမ်ုိးပဲ။ က်ုပ္အေပၚက အကိုင္းေတြအေပၚတကိုင္းနဲ႔တကိုင္းကူးလိုက္ အေဝးကိုျကည့္လိုက္ က်ုပ္ကိုငံု႕ျကည့္လိုက္ တခါထျပန္သြားလိုက္နဲ႔ ေဘးအႏၲရာယ္တခုခုရဲ႕ျကားမွာ က်ုပ္ကိုစိတ္မခ်ျဖစ္ေနသလိုပဲ။ က်ုပ္လဲေကာင္းကင္ကိုေမာ့ျကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာင္းကင္မွာ က်ုပ္နဲ႔မ်ုိးမတူတဲ႔ငွက္ေပါင္းမ်ားစြာပ်ံသန္းေျပးလႊားေနၾကၿပီး ဟိုးတဘက္ကေကာင္းကင္ယံထက္မွာေတာ့ မီးခိုးေတြနဲ႔ပိန္းပိတ္ေမွာင္ေနတယ္။ ဒါေျကာင့္အေဖနဲ႔အေမက်ုပ္ကိုစိတ္မခ်ပဲ တဝဲလည္လည္ပ်ံေနျကတာပါလား။ က်ုပ္လဲရွိတဲ႔အားနဲ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကိုခတ္ျကည့္တယ္ ဘယ္လိုမွမျကြလာဘူး။ က်ုပ္ရွိရာဘက္ကို မီးခိုးေတြတျဖည္းျဖည္းတိုးဝင္လာတယ္။ မီးခိုးေငြ႕ေတြနဲ႔အတူ အပူေငြ႕ေတြလာဟပ္ေတာ့ ေခ်ြးေတြထြက္လာတယ္။ အေဖနဲ႔အေမက က်ုပ္ရွိတဲ႔အေပၚကေန ဘယ္ကိုမွမထြက္ခြါျကေသးဘူး။ အေမဆိုက်ုပ္နားလာလိုက္ အေပၚပ်ံတက္သြားလိုက္နဲ႔ အေဖကေတာ့ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ သစ္ကိုင္းတခုကေနတခုကိုကူးေနတယ္။ တေအာင့္ျကာေတာ့ အေဖလဲအေမ့နားကိုလာလိုက္ အေဝးပ်ံသြားလိုက္နဲ႔ ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္လုပ္ေနတာ အေမ့ကိုေခၚေနသလိုပဲ။ မီးခိုးေငြ႕ေတြနဲ႔အပူေငြ႕ေတြက ပိုျပီးဆိုးဝါးလာျပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေဖနဲ႔အတူအေမပါလိုက္သြားတာ က်ုပ္ရွိတဲ႔ေနရာကိုေပၚမလာေတာ့ဘူး။ က်ုပ္တစ္ေယာက္ထဲက်န္ေတာ့တယ္။ က်ုပ္လဲမပ်ံသန္းနုိင္မယ့္အတူတူ စိတ္ကိုတည္ျငိမ္ေအာင္ထားျပီး မ်က္စိကိုမွိတ္လိုက္တယ္။ မ်က္စိကိုမွိတ္လိုက္ေတာ့က်ုပ္ရဲ႕စိတ္ထဲ အတိတ္ဘဝေတြ အာရုံထဲေပၚလာတယ္။ ေလာကမွာ သီလေက်းဇူးရွိတယ္။ သစၥာေက်းဇူးရွိတယ္။ သီလ ေမတၱာ ကရုဏာဆိုတဲ႔တရားေတြရွိတယ္။ ထိုသစၥာစကားမ်ားျဖင့္ အတုမရွိျမတ္ေသာ သစၥာျပုျခင္းကိုျပုမယ္။ တရားေတာ္၏အစြမ္းကိုဆင္ျခင္၍ ေရွးေရွးအခါက ပရိနိဗၺာန္ျပုဖူးတဲ႔ဘုရားရွင္တို့၏အစြမ္းကိုအာရုံျပဳ၍ သစၥာျပုခဲ႔ဖူးတယ္။ ယခုလဲ သစၥာျပုမယ္လို့ေတြးမိျပီး ငါ့မွာ အေတာင္ရွိေသာ္လည္း မပ်ံသန္းနုိင္။ ငါ့မွာေျခေထာက္ရွိေသာ္လည္း မသြားနုိင္။ ငါ့ရဲ႕အမိအဖတို့ဟာလည္း ငါ့ကိုအသိုက္မွာထားခဲ႔ျပီး ေျပးျကျပီ။ ဤမွန္ကန္တဲ႔သစၥာစကားေျကာင့္ ေတာမီးသည္ ဤေနရာတြင္ရပ္ေစသတည္းဟု က်ယ္ေလာင္စြာသစၥာျပုလိုက္တယ္။ က်ုပ္ရဲ႕အသံဟာ သဘာဝအတိုင္း "ပိက်ိ ပိက်ိ" ဟု အသံထြက္ေပမယ့္ က်ုပ္ရဲ႕မွန္ကန္ရဲရင့္တဲ႔သစၥာစကားေျကာင့္ ေတာမီးဟာ မီးကိုေရနဲ႔ေလာင္းလိုက္သလို ခ်က္ခ်င္းျငိမ္းက်သြားခဲ႔တယ္။ က်ုပ္ေတြးမိတာ အျခားအျခားေသာ သတၱဝါေပါင္းစံုတို့သည္လည္း ေဘးအႏၱရာယ္ေျကာင့္ ေအာ္ဟစ္ေနျကတာပဲ။ က်ုပ္သည္လည္း ေဘးအႏၲရာယ္ေျကာင့္ က်ုပ္ရဲ႕ေသးငယ္တဲ႔အသံေလးနဲ႔ အစြမ္းကုန္ေအာ္ဟစ္ခဲ႔တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်ုပ္ရဲ႕ သစၥာတရားေတြလႊမ္းျခံဳထားတဲ႔ "ပိက်ိ ပိက်ိ"ဆိုတဲ႔အသံေလးေျကာင့္ ေတာမီးရန္ကလြတ္ခဲ႔ရတယ္။ က်ုပ္ခုလိုျကံဳေတြ႕ခဲ႔ရတာကို တျခားျခားေသာမ်ုိးမတူတဲ႔သူေတြ နည္းယူနုိင္ေအာင္ က်ုပ္မွတ္သားထားမယ္။ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ က်ုပ္ရေအာင္ဖြင့္ေျပာျပသြားမယ္လို့ က်ုပ္သႏိၵ႒ာန္ျပုမိပါတယ္။

ကိုးကား - ငံုးမင္းဇာတ္

အညၾတဘိကၡဳ